گرین اِوِی – لئوناردو

با بهره گیری از نور و صدای شدید و نافذ و ایجاد توهم تئاترگونه محیطی صوتی- تصویری پویایی می ­سازد که شاهکار داوینچی را از منظر جدیدی به نمایش می گذارد

او با بهره گیری از نور و صدای شدید و نافذ و ایجاد توهم تئاترگونه محیطی صوتی- تصویری پویایی می ­سازد که شاهکار داوینچی را از منظر جدیدی به نمایش می گذارد. در این اینستالیشن، تابلوی نقاشی، به همراه محراب و گنبد صومعه ی سنتا ماریا دل گرزی در میلان، که محل اصلی نگهداری این اثر است، در مقیاس یک به یک، بسیار دقیق بازآفرینی می شوند. این نمایشگاه که از ۲ دسامبر ۲۰۱۰ تا ۶ ژانویه ۲۰۱۱ برپاست، بینش جدیدی به یکی از بزرگترین شاهکارهای جهان به دست خواهد داد.

پیتر گرین اِوِی تماشاگران را در ویران سازی و بازسازی شاهکار داوینچی، در مولتی مدیایی باورنکردنی و خیال انگیز همراهی می کند. اینستالیشن شام آخر لیوناردو: از دریچه ی نگاه پیتر گرین اِوِی با بهره گیری از فناوری های روز در بازآفرینی دقیق تصویر، بافت و فضای اصلی اثر، از رهگذر نور و صدا، طرح دراماتیک و محتوای تاریخی اثر را به نمایش می گذارد. تماشاگران در چهل دقیقه ی آغازین، با هدف تاکید بر عناصر تصویری شام آخر، کلاژی صوتی – تصویری از نقاشی کلاسیک و رنسانس می بینند، سپس، به سوی بازآفرینی دقیقی از صومعه ی سنتا ماریا دل گرزی می روند تا شاهکار داوینچی را با بازآفرینی گرین اِوِی مشاهده کنند. علاوه بر این صومعه، ما شاهد مالتی مدیای سومی بر اساس اثر پائولا ورونزه در عصر رنسانس متاخر با عنوان عروسی در کانا خواهد بود.

پیشگامیِ گرین اِوِی در بهره گیری از رسانه های دیجیتال و فناوری های نوین، فرم های جدید و قدیمی ارتباط بصری را به مواجهه ای پویا فرا می خواند و به کشف سواد بصری مخاطب امروزی می پردازد. اینستالیشن شام آخر داوینچی، مرزهای نقاشی و فیلم را در هم می شکند، انگاره ی حقیقت را در بازآفرینی دقیق از نقاشی و محیط پیرامون آن به چالش می کشد و راه های جدید تاویل این اثر را در بافتاری معاصر بر می انگیزد.

هرچند ممکن است در ظاهر این پروژه کمی توریست پسند به نظر برسد، اما کارنامه ی گرین اوی از رویکرد کاملا جدی به سینما و هنر حکایت می کند. شام آخر لیوناردو: از دریچه ی نگاه پیتر گرین اِوِی، بخشی از پروژه ی دنباله دار نگاه کارگردان بر ده اثر نقاشی کلاسیک است. آثاری که مخاطبان را به بازنگری در آثار کلاسیک و رنسانس فرا می خواند و گفت و گویی میان این رسانه ی قدیمی و فناوری جدید برقرار می سازد. گرین اِوِی در سال ۲۰۰۶ مالتی مدیای مهیجی از اثر شبگردان رمبرانت در آمستردام ارایه کرد. در جون ۲۰۰۸، وی به مدت یک شب نمایشی با اصل اثر شام آخر داوینچی در صومعه ی سنتا ماریا دل گرزی در میلان ترتیب داد. در جون ۲۰۰۹ نمایش دیجیتالی از اثر عروسی در کانا اثری از پائولو ورونز در بینال ونیز ارایه داد و فیلم ازدواج را در ارتباط با همان نقاشی و اینستالیشن را به نمایش گذاشت.

منبع: alireza.sahafzadeh.net