از ساحل به ساحل

نمایشگاه بطور خاص بیانگر آن است که هر جا بحث از هنر ِ بعد از جنگ به میان آید، هنوز چیزهای زیادی وجود دارد که ساحل شرقی باید از غرب بیاموزد

.

... 

ساحل شرقی با یک نمایشگاه گروهی در سه گالری برجسته نیویرک به بزرگداشت فرهنگ موج سواری ساحل غربی پرداخته است. نمایشگاه با عنوان «باحال» به طور هم زمان در متروپیکچرز، پتزل، و نایهاوس برگزار شده و ترکیبی است از آثار هنری و نیز نمونه هایی از تخته های موج سواری، عکس، پوستر و جز آن، که به لحاظ زمانی چیزی در حدود نیم قرن گذشته را پوشش می دهند. ارائه ی آثار در هر گالری از لحاظ ترتیب و نسبت کارهای قدیمی به جدید متفاوت است.

روح حاکم برگالری متروپیکچرز از آن ِ گذشته است. فرم های مختلفی از اسمبلاژ میان کارهای موجود در این گالری خودنمایی می کند که از برجسته ترین آن ها، اثر جورج هرمز است که در آن تاقچه هایی قدیمی با انواع اشیا اوراقی و کهنه از جمله کپی مجلات امریکن ساینتیفیک انباشته شده اند و بیننده را به یاد نیای بزرگ هنرمندان جانک، جُزف کُرنل و نیز اِد کینهُلتز می اندازد .اشلی بیکرتن (یک موج سوار حرفه ای که در سال ۱۹۹۳ به بالی مهاجرت کرد) نماینده ای از هنر نئوجیو و هنر اصطلاحا «فینیش فتیش» را عرضه می کند و توجه اش بیشتر به گذر زمان، پیری و فساد و جنبه های کم تر جذاب این ورزش معطوف شده است. تخته های موج سواری که در پنجاه سال گذشته ساخته شده اند بر یکی از دیوارهای گالری تکیه زده اند. برجسته ترین این بُردها، کار دست موج سواران به نامی ست که در هنر ایرودینامیک بُردسازی نیز تبحر داشته اند. و نیز در فضایی دیگر، نمونه های متنوعی از هنر نور و فضای دهه ی شصت، از جمله جعبه های شیشه ای از لری بل، کلاژی از جو گود و مجسمه ها و نقش برجسته های رزینی هلن پاشگیان با سایه روشن آبی رنگ به چشم می خورد که تا به امروز ناشناخته بودند.

در گالری دوم، نمایشگاه به سمت آثار معاصر حرکت می کند. از جمله ی این آثار، نقاشی ها و طراحی های هنرمندانی چون بیل کوموسکی، جف لوئیس، کامرون مارتین و رابرت لانگو (تصویر بالا) از یک دهه ی اخیر است. گری هیل نیز با ویدئویی متعلق به اواخر دهه هشتاد صدای قدرتمند موج را به فضای گالری آورده است. کارتون هایی از رابرت ویلیامز و آر. کرامب درباره ی موج سواری در اواخر دهه شصت گوشه ای دیگر از نمایشگاه را به خود اختصاص داده اند.

در نایهاوس، به ویژه با توجه به محل قرارگیری گالری، فضایی فانکی و نیز مستند موج می زند. عکس های سیاه و سفید باد براون (فیلم ساز) و کریگ استسیک در گالری سوم، تنهایی، مهارت و خطرات موج سواری را به تصویر می کشند و از این نظر در تضاد با برداشتی قرار می گیرند که کثرین اُپای، از لحظات آرام و بی هیجان موج سواری ارائه کرده است. اما مجموعه ی مشهور ریمند پتیبُن بی شک مرکز صحنه را در این مجموعه به خود اختصاص می دهند.

نمایشگاه بیانگر رابطه ی پیچیده و غنی هنر و موج سواری ست، که لازمه ی هر دوی آن ها مهارت فیزیکی ست و هر دو دارای جنبه های جادویی و شی واره اند هستند و تصویری تازه از فرهنگ بدن و جوانی، و رابطه اش با طبیعت و ساحل ارائه می کند. نمایشگاه بطور خاص بیانگر آن است که هر جا بحث از هنر ِ بعد از جنگ به میان آید، هنوز چیزهای زیادی وجود دارد که ساحل شرقی باید از غرب بیاموزد.

منبع: alireza.sahafzadeh.net

استفاده از اين مطلب بدون اجازه نويسنده مجاز نمی باشد