… بر فراز هارلم
عکس های مینگ اسمیت به خوبی گویای دید حساس، علاقه ی خستگی ناپذیر و هم دلی او با وضعیت انسان و درام زندگی هستند
مینگ اسمیث: عکس ها ۲۰۱۰-۱۹۷۷ نمایشگاه اخیر این عکاس نیویرکی است در گالری جون کِلی، شامل ۳۳ پرتره از چهره ها فرهنگی سیاه پوست در طول سه دهه گذشته که در واقع نقشی غیر مستقیم را در اثری ایفا می کنند که بیش از هر چیز، خود نگاره ای از خانم اسمیت را به نمایش می گذارد. مینگ اسمیث به جهت برقراری رابطه ای شخصی با سوژه ها و خلق احساس صمیمیتی که در بسیاری از پرتره هایش از موزیسین ها، رقاصان و نویسندگان — از الوین ایلی تا نینا سیمون و جیمز بالدوین [تصویر بالا] و طیف وسیعی از موزیسین های جاز — تکرار می شود مشهور است. شغل اولیه او بعنوان مدل مد و ازدواجش با موزیسین جاز دیوید موری سفرهای بسیاری را برای وی باعث شد؛ برخی از قدیمی ترین عکس های این نمایشگاه در پاریس، مکزیکو سیتی و داکار سنگال گرفته شده اند. ولی علی رغم چنین تنوع مکانی، نمایشگاه حس وحدت یک اثر را القا می کند.
تصاویر آنی و در لحظه ی مینگ، به ثبت هنرمند هم در صحنه های زندگی عادی و غیر رسمی؛ و هم بر روی صحنه اختصاص می یابد. وی آثار پیچیده و پرجزئیاتی را در پروسه های ظهور و پس از چاپ تولید می کند طوری که بسیاری از عکس ها تاریخ های دوگانه دارند. علاوه بر این از اوان فعالیتش به تزئین چاپ ها با استفاده از رنگ و روغن می پردازد. همراه سازی دوربین با قلموی نقاشی، تاکیدی بیشتر بر شیوه نقاشانه و اکسپرسیو عکاسی سریع، اعوجاج های عامدانه در تصویر و نهایتاً تاثیر هرچه بی دوام تری است که رنگ بدست می دهد.
به جزعکس های پرتره اش، هنر جهانی خانم اسمیت روی هم رفته درباره زندگی آمریکائیان آفریقایی تبار نیست. ویژگی های اشخاص در عکس های نمایشگاه اغلب مبهم است؛ در عوض تاکید بر خلق جلوه های فضایی نیمه انتزاعی، متمرکز و شهودگر است. بدون شک این کاری رمانتیک است که به تعادل اکسپرسیو ظریف بین ویژگی های شخصی و احساسی بستگی دارد و اسمیت نمی گذارد که تعادل برهم بخورد. عکس های مینگ اسمیت به خوبی گویای دید حساس، علاقه ی خستگی ناپذیر و هم دلی او با وضعیت انسان و درام زندگی هستند.
منبع: alireza.sahafzadeh.net
استفاده از اين مطلب بدون اجازه نويسنده مجاز نمی باشد








موفق باشید
نظر خود را بنويسيد