عشق ها

داستان «دوتا بچه» که با عشق شروع می شود و با مرثیه به اتمام می رسد

دوستی و عشق و همکاری پتی اسمیث و رابرت میپلثرپ موضوع خودزندگی نامه ی جدیدی است که این خواننده برجسته ی راک منتشر کرده است. داستان «دوتا بچه» که با عشق شروع می شود و با مرثیه به اتمام می رسد. خودِ زندگی نامه ی پتی اسمیث با عنوان «چندتا جوون» داستان برخورد این دو هنرمند برجسته را در خیابان های نیویرک روایت می کند، جایی که در سال ۱۹۶۷  یک بار چند توریست به این دو برخورد می کنند و بر سر گرفتن عکسی یادگاری از ایشان با هم بحث می کرده اند که: آیا این دو، هنرمند اند یا فقط «دوتا جوون معمولی».

از این نظر کتاب یک راهنمای شهرت است و البته ماجرایی نیویرکی، از کُـنی آیلند تا خیابان چهل و دوم و هتل چلسی در دهه ی هفتاد. دوتا جوونی که یک هات داگ را تقسیم می کردند (ساورکروات همیشه برای پتی) و برای موزه رفتن دو نفره پول نداشتند و همیشه یکی در بیرون منتظر می ماند تا دیگری پس از بازدید برایش آن چه دیده است را توصیف کند. اسمیث که پس از حامله شدن در ۱۹ سالگی به نیویرک پناه می برد، از اولین برخوردش با میپلثرپ این گونه یاد می کند: «یک جوان خوابیده که غرق در نور بود»، آن هم در زمانی که خود پتی اسمیث به «دختر دراکولا» مشهور بود. از این روی، اسمیث در این کتاب روایت گر رابطه ی پیچیده ای است که بین او و میپلثرپ به وجود آمد تا لحظه ای که آن دو به اوج شهرت می رسند و لحظه ای که میپلثرپ در برابر ایدز تسیلم می شود، بنابراین ما چیز زیادی از جنجال های فراگیری که بر سر عکس های وی در دهه ی هشتاد اتفاق افتاد نمی خوانیم و این اتفاقا نقطه ی قوت کتاب اسمیث است که سعی می کند سویه ای بسیار بسیار خودمانی تر و اندرونی تر و حتی رمانتیک از این عکاس برجسته را در برابرمان حاضر کند.

همکاری دو هنرمند بر سر آلبوم «اسب ها» که عکسی از رابرت میپلثرپ را بر روی جلد داشت به اوج خود رسید، آلبومی که در بین صد اثر برجسته همه تاریخ موسیقی قرن بیستم طبقه بندی می شود و عکسی که در آن میپلثرپ مفاهیم جنسی را دچار انحنا می کند.  پتی اسمیث با این حال خود نیز هنرمند طراح و عکاس شناخته شده ای است که موضوع نمایشگاه مروری با عنوان «پیامبر عجیب» (۲۰۰۲) در موزه ی اندی وارهل بود.

منبع: alireza.sahafzadeh.net

استفاده از اين مطلب بدون اجازه نويسنده مجاز نمی باشد