گزارش برگزاری جشن اهدای جوایز اولین جشنواره هنر مسیحیان ایران
اولین جشنواره آهنگسازان مسیحی، حدود یک ماه پیش تموم شد و نفرات اول تا سوم در بخش های مختلف اعلام شدن. اما بخش قشنگ ماجرا... یعنی اعلام جوایز به زمان و وقت مناسبش موکول شد. ساعت ها و روزها سپری شدن تا وقت مناسب فرا رسید. 17 بهمن 86
حدود ساعت 7:20 دقیقه بود که به محل برگزاری جشن یعنی کلیسای جماعت ربانی تهران رسیدم. در که زدم، پیرمرد مهربونی در رو باز کرد، بعد از جواب سلامی ساده با خوشرویی گفت: بچه ها پایین دارن پذیرایی می شن. اما...، صدایی از درون به من می گفت باید به سالن اصلی برم، پذیرایی باشه برای بعد. احساسم درست هدایتم کرده بود، باید به سالن اصلی می رفتم. تندیس ها و جوایز جشنواره منتظرم بودن. منتظر تا قبل از شلوغی سالن سر فرصت نگاهشون کنم و نه تنها از هنر دست سازندشون لذت ببرم، که یادی هم گذرا به روزها و ماه های سپری شده داشته باشم. روزها و ماه هایی که هر چند مطمئنأ با لذت، اما به هرحال با سختی های خاص خودش سپری شدن تا این شب و این ساعت که نتیجه ماه ها تلاش و کوشش هنرمندان بسیاریه فرا برسه.
خوب بهتره یه سر به سایت بزنین و گزارش نهایی رو بخونیین همه چیز اونجا نوشته شده. الان و این لحظه فقط باید شاد بود و لذت برد.
برنامه رأس ساعت 7:30 با مجری گریه روزبه نجارنژاد، یکی از آهنگسازان توانمند کلیسا شروع شد. روزبه روی سن رفت و بعد از یه سلام و احوال پرسی ساده و قشنگ با حاضرین در سالن، در باره اولین جشنواره هنر مسیحیان ایران، و این که اولین بار در ایران است که یه همچین جشنواره ای برگزار می شه صحبت کرد. او همچنین به هنرمندانی که از سرتاسر دنیا تو این جشنواره شرکت کردن و کاراشونو به رقابت گذاشتن اشاره کرد. از بنیاد هنر مسیحیان ایران که برگزار کننده جشنواره بود گفت و از رویایی که به حقیقت پیوسته بود حرف زد.
حاضران، پیکره تراش سازنده تندیس های جشنواره، سالومه، و گرافیست و طراح جلد آلبوم ویژه جشنواره رو که اسمش داریوش بود رو حسابی مورد تشویق قراردادن. بعد همگی با گروه پرستش که روی صحنه اومدن و سرود خواندن، همراه شدن و با شادی خدا رو پرستش کردن.
احساس می کردم خدا هم با شادی این لحظات پر احساس رو نگاه می کنه و از شادی فرزنداش شاده.
با اعلان روزبه، هانیبال یوسف مدیر و مؤسس بنیاد هنر مسیحیان ایران روی صحنه اومد و از هنر گفت و از اهمیت هنر در کلیسا صحبت کرد و این که هنر چه جایگاه با ارزشی در کلیسا داره.
کشیش هانری مانوکیان در مورد اهمیت هنر در کلام خدا برای حاضرین چند کلمه ای سخنرانی کرد و در سخنانش به بخشی از کتاب مقدس اشاره کرد که چطور در قدیم کاهنان با کرنا، سنج و سایر آلات موسیقی به آواز بلند خداوند را حمد گفتند و آنگاه خانه خداوند پر از ابر شد و کاهنان به سبب ابر نتوانستند برای خدمت بایستند، زیرا جلال یهوه خانه خدا را پر کرده بود. (2تواریخ، باب 5 آیه 11 تا 14)
مردم باز هم به همراه بچه های گروه پرستش، که سرودی شاد رو اجرا کردن با شادی خدا رو عبادت کردن.
و اما... قسمت اصلی جشن، قسمتی که شاید تا فرا رسیدنش، برای بعضی از هنرمندا ثانیه ها به کندی گذشت. لحظه اهدای جوایز، لحظه قشنگیه.
با دعوت روزبه نجارنژاد مجری برنامه، آقای هانیبال یوسف، کشیش هانری مانوکیان و خواهرمون ایوت بابویونان، برای اهدای جوایز روی صحنه اومدن.
اعلام نتایج از نفر سوم شروع شد.
علی عزیزیان، نفر سوم برای بهترین اثر از نگاه داوران بود. هرچند علی توی ترافیک شهر گیر کرده بود، و مردم این هنرمند رو در نبودش تشویق کردن.
نفر دوم بهترین اثر از نگاه داوران، اوژنی سرکسیان بود، که مورد تشویق شدید حاضرین و اهدا کنندگان جوایز قرار گرفت.
جایزه نفر سوم از نگاه اثرگزاری روحانی، به عمانویل رسید. عمانویل رفت روی صحنه و بعد از دریافت جایزش چند کلمه ای برای حضار حرف زد و حسابی مورد تشویق قرار گرفت.
جایزه نفر دوم از نگاه اثرگزاری روحانی به ژیلبرت هوسپیان رسید، که در ایران حضور نداشت.
اینجا نوبت انتخاب مخاطبان بود.
دوباره علی عزیزیان نفر سوم از نگاه مخاطبان. که البته تا این لحظه هنوز تو ترافیک بود.
اوژنی یک بار دیگه روی صحنه اومد تا جایزه دوم خودش رو که از نگاه مخاطبان بهش اهدا می شد رو دریافت کنه.
و اما... جایزه های نفرات اول:
- ژیلبرت هوسپیان، برنده بهترین اثر از نگاه داوران برای تکنیک آهنگسازی
- فریبرز انصاری برنده بهترین اثر از نگاه اثرگزاری روحانی
این دو هیچ کدام در ایران زندگی نمی کنن و در لحظه اهدای جوایز هم در ایران حضورر نداشتن، ولی حاظرین هر نفر رو در نبودشون حسابی تشویق کردن
- دانیال کابلی برنده بهترین اثر از نگاه مخاطبان تنها هنرمندی از ایران بود که موفق شد علاوه بر جوایز دیگه جشنواره، تندیس چوبی رو که برای نفرات اول ساخته شده بود، از آن خودش بکنه.
بعد از اهدای جوایز خواهرمون ایوت برای هنرمندان شرکت کننده در جشنواره دعا کرد و دعای فیض و پایانی مراسم رو هم کشیش هانری مانوکیان انجام دادن.
درست در لحظات پایانی جشن، علی عزیزیان سر رسید و جایزه اش رو از دست برگزار کننده گان جشنواره دریافت کرد.
خوب این مراسم با شکوه هم تموم شد، تا گزارش بعدی و اتفاق های تازه خداحافظ








نظر خود را بنويسيد