گزارش از پایان اولین جشواره هنر مسیحیان ایران
غوغایی به پا شده. از سرتا سر دنیا آهنگسازان مسیحی کارهای خود را آماده کرده و آثارشان را برای شرکت در جشنواره فرستاده اند
بالاخره جشنواره آهنگسازان مسیحی ایران هم به پایان رسید! ماه هاست که در این جشنواره، غوغایی به پا شده. از سرتا سر دنیا آهنگسازان مسیحی کارهای خود را آماده کرده و آثارشان را برای شرکت در جشنواره فرستاده اند. به جاست که در آغاز، یک خسته نباشید درست و حسابی و خدا قوت به همه آهنگسازانی که در این رقابت قشنگ و زیبا شرکت کردند، و بعد هم به برگزارکنندگانی که این جشنواره را برپا کردند بگوییم. همه یه جورایی از این اتفاق استقبال کردند و بسیاری هم از دیدن کارهای این هنرمندان شگفت زده شدند. این جشنواره بدون اغراق از معدود کارهایی بود که با وجودی که در گستره جهانی کلیساهای ایران برگزار شد، کمتر پیدا می شدند اشخاصی که از اون ناراضی بودند! هر چه بوده تشویق و تائید و طلب برکت بوده! خداوند به کلیسایش و فرزندانش در این نگاه مثبت و بنا کننده، برکت مضاعف بدهد. نگاه داوران هم بسیار مثبت بود و حتی یه جورایی برای شان باور کردنی نبود که در کلیسای ایران چه توانایی های با ارزشی نهفته است. من وقتی پیام داوران را مرور می کردم، به خصوص داوران خارجی برایم بسیار جالب و خواندنی بود، "دان مون" در یکی از ایمیل هایش نوشته بود که "از این همه توانایی در خلق هنر، و استفاده از سبک های مختلف در هنرمندان ایرانی حیران شدم و برکت بسیار گرفتم!" بقیه هم با کلماتی وصف ناپذیر این کار را یک قدم بزرگ برای هنر جامعه مسیحی ایران قلمداد کرده بودند. بدون شک این جشنواره آغاز یک تحول بزرگ در هنر مسیحی ایرانی است.
در این بین اصل کاری ها، یعنی هنرمندان هم بسیار تشویق شدند و از طرفی هم کمی به خود آمدند! شهادت های نیکویی از آن ها شنیدیم. برادر گرامی آپولو می گفتند: "که رویای برگزاری این جشنواره از قلب خدا سر چشمه گرفته و به قلب برگزارکنندگان آن جاری شده است." و یکی دیگر از عزیزان می گفت: "اگر من با این شناخت و نگاه امروز قرار بود در جشنواره شرکت کنم، کار متفاوت و کامل تری ارائه می دادم." او افزود "دارم برای سال آینده فکر می کنم و خودم را آماده می کنم." برخی از این هنرمندان هم در «آکادمی موسیقی بن ایل» ثبت نام کرده اند، تا به کار خودشان پشتوانه علمی و هنری، مطابق با استانداردهای جهانی بدهند. شخص دیگری نیز قصد دارد تا کارهای آینده اش را در یک استودیوی حرفه ای ضبط کند و...
جشنواره باعث شد آهنگسازان، خودشان را محک بزنند و به کیفیت کارشان، چه از لحاظ تکنیکی و چه از نگاه هنری فکر کنند. از طرف دیگر به کیفیت تولید و اثر روحانی کارشان بیشتر بپردازند.
به این ترتیب برگزار کنندگان جشنواره، به هدف والای خود که تشویق و ترغیب هنرمندان مسیحی بود، رسیدند و می شود گفت که به مراتب به اهدافی بسیار بالاتر از آن چه انتظارش را داشتند دست پیدا کردند.
نتایج قرار بود چهارم دی ماه اعلام بشوند، اما به علت بیماری یکی از داوران که درنهایت نتوانست در جشنواره شرکت کند و تأخیر در کار داوری یکی دیگر از آن ها، با یک هفته تأخیر اعلام شد. اما بلاخره انتظار به پایان رسید و برنده ها مشخص شدند!
راستش را بخواهید بعضی وقت ها کلمات، قادر به بیان آن چیزی که واقعا اتفاق افتاده نیستند، به همین دلیل پیشنهاد می کنم خود شما سری به وب سایت جشنواره بزنید. حتما پیام داوران و برگزار کنندگان جشنواره را که برای تک تک آهنگسازان نوشته اند، را بخوانید و شما هم چند خطی برای آن ها بنویسید. آخر اگر شما این عزیزان را تشویق نکنید پس چه کسی این کار را بکند؟ پیشنهاد می کنم برای آشنایی با اهداف و مسیر جشنواره مصاحبه آقایان هانیبال یوسف و روزبه نجارنژاد را هم مطالعه کنید.
همه در انتظار سال آینده و غوغایی تازه در هنر مسیحی ایران هستیم. حضور گرم شما را در کنار هنرمندان مسیحی احساس می کنیم. خدا شما را برکت بدهد.
یه نکته دیگر" این تازه اول کار بود، همه منتظر اتفاقات تازه تر و شگفت انگیز تر در سال آینده خواهیم ماند!"








نظر خود را بنويسيد