روستای کندوان

خانه های این روستا به مانند کندوی عسل در دل کوه کنده شده اند و جالب اینجاست که عسل یکی از مهمترین سوغاتی های این روستا می باشد

  
 
 
و

و

و

و 
روستای کندوان؛ کندویی در دل کوه
کندوان در 62 کیلومتری جنوب غربی تبریز و در 22 کیلومتری جنوب اسکو در یک ناحیه ی درّه ای با آب و هوای معتدل واقع شده است، دارای جاذبه‌های گردشگری به دلیل شکل خانه‌های آن که به مانند کندوی عسل در دل کوه کنده شده اند.
کندوان یکی از سه روستای صخره‌ای جهان است که این موجب جذابیت بی ‌نظیر آن شده است.
معماری روستای کندوان و جاری بودن زندگی مردم در قالب بافت قدیمی‌ آن یک استثنا در دنیا به حساب می‌آید. چرا که دیگر در ترکیه و آمریکا کسی در کاپادوکیه و داکوتا زندگی نمی‌کند.
کندوان روستایی است بنا شده در صخره و تنها سازه این دهکده را سنگ‌ها تشکیل می‌دهند. خانه‌ها هرمی ‌شکل هستند و برای دام‌ها نیز حفره‌هایی در سنگ‌ها بنا شده است.
کندوان منطقه‌ای ییلاقی از رشته کوه‌های سهند است که مراتع سرسبزش عشایر زیادی را به آن جا می‌کشاند. چشمه آب معدنی کندوان نیز یکی از جاذبه‌های این روستای ۶ هزار ساله محسوب می‌شود. آب این چشمه با کمترین درصد سنگینی برای درمان بیماری‌های کلیوی بسیار مفید است.
پرفسور «دیوید رول» باستان ‌شناس مشهور انگلیسی در سفر به ایران و کشف نخستین مسیر پستی دنیا، قدمت کندوان در این مسیر را یکی از استنادات خود برای نظریه فرود آدم "یکجا نشینی بشر غار نشین و زندگی اجتماعی انسان‌ها" قرار داده است.
در اثر فعل و انفعالات آتشفشانی کوه های سهند؛ ده ها کران چندتایی، جفتی، تکی، مخروطی شکل و دوک مانند؛ یکی از بهترین مناظر طبیعی ایران را مجسم ساخته است.
از دهانه‏های آتشفشان سهند و دیگر کوه های آتشفشانی اطراف، طی هزاران سال، مواد مذاب بیرون می‏جهیده است. این گدازه ها در طی قرون متمادی روی هم انباشته و به تدریج بر روی آنها پوسته‏ای از سنگ ایجاد گردیده است. توده ها و گدازه های مذاب آتشفشانی به وسیله باد و بوران طی هزاران سال متمادی تغییر شکل داده و به فرم کران در آمده است. به تدریج قسمت های کمتر سخت کران ها ریخته و قسمت های سخت‏تر باقی مانده و وضعیت کنونی را که بیشتر به معجزه طبیعی شباهت دارد ایجاد نموده است. باد و باران مفرط به خصوص در کران های ناحیه ورودی روستا بیشتر موثر بوده و صدمه زیادی به آنها وارد آورده، در صورتی که در شرق و انتهای روستا به خاطر وجود تپه های مرتفع کران ها بلندتر و سالم‏تر باقی مانده است.
روستای کندوان دارای مسجد، حمام، مدرسه و آسیاب می باشد که کران مسجد یکی از بزرگترین کران های روستا را تشکیل داده است. به دلیل شکل مخروطی خاص، اغلب کران های دارای طبقات مختلف، از داخل با یکدیگر ارتباط ندارند. کران ها عموما دارای دو طبقه بوده و در بعضی موارد سه و حتی چهار طبقه نیز در آنها ایجاد کرده اند. 
ارتباط طبقات بالایی کرانها با خارج، از طریق پلکان های بسیار زیبایی از بدنه خود کران تامین گشته است. طبقه هم کف، اکثرا اصطبل بوده و طبقات دوم و سوم و چهارم به عنوان سکونت گاه استفاده می شود. در بعضی موارد از طبقه چهارم به عنوان انبار نیز استفاده کرده اند. آبریزها اکثرا در کنار معابر و در خارج از کران ها و محیط مسکونی قرار داشته و هر چند خانواده به طور مشترک دارای یک آبریز هستند. آبریزها اکثرا دارای چند محل نشیمن و انباره می‏باشد که بستگی به شیب زمین دارد. به خاطر قطر و ضخامت زیاد کران ها، ایجاد نورگیر در طبقات پایین کار بسیار مشکلی است، بدین مناسبت نورگیرها اغلب در طبقات بالا واقع شده اند. جنس پنجره ها از چوب بوده اغلب به شکل شطرنجی و در آنها قطعات کوچک شیشه تعبیه شده است.

کندوان در یک نگاه :
روستای کندوان در دامنه های سهند قرار دارد و به خاطر معماری صخره ای اش معروف است. در اثر فعل و انفعالات آتشفشانی کوههای سهند، چنین منظره ای در یکی از خوش آب و هوا ترین نقاط ایران ایجاد شده است. توده ها و گدازه های مذاب آتشفشانی، به وسیله باد، برف و باران در طی هزاران سال متمادی شکل گرفته و به فرم کران درآمده است. چنین حدس زده می شود که حمله مغول ها مردم را به این روستای صخره ای کشانده است. خانه های این روستا به مانند کندوی عسل در دل کوه کنده شده اند و جالب اینجاست که عسل یکی از مهمترین سوغاتی های این روستا می باشد.
کندوان درغرب شهر تبریز واقع شده که بعد از گذر از شهر اسکو و کوههای زیبا به این روستا می رسیم، معماری خاص این روستا موجب شهرت جهانی آن شده است. دامداری و کشاورزی و باغداری عمده فعالیت مردمان این روستاست، لوله کشی آب و برق در دل این سنگ ها همزیستی مسالمت آمیز بشر با محیط زیست را نشان می دهد. کندوان نمونه زیبای استفاده از طبیعت در زندگی انسان است.
هجوم گردشگران برای مشاهده این روستای تاریخی ایران، باعث شده است تا یك شركت گردشگری اقدام به تاسیس یك هتل ٥ ستاره بین المللی به نام لاله كندوان كند.
با این كه بسیاری از ساكنان این روستا نسبت به حضور گردشگران كنجكاو، راضی به نظر نمی رسند چرا كه آن ها را مزاحم خود می دانند اما برخی از آن ها نیز از این موضوع خوشحالند چرا كه ورود گردشگران باعث رونق كسب و كار شده و اشتغال زایی كرده است. ناراحتی آن افراد معدود هم از این است كه گردشگران می خواهند به داخل خانه ها بروند و زندگی آن ها را ببینند. آن ها می گویند این جا نمایشگاه نیست این جا خانه و كاشانه آن هاست و در آن زندگی می كنند. از سوی دیگر معمولا گردشگران هر یك دوربینی به دست دارند و از خانه و افراد خانواده عكس و فیلم می گیرند. مناسب ترین منظره و چشم انداز برای مشاهده كندوان، بلندی های ضلع مقابل رودخانه است و رفتن به این منطقه می تواند بدون هیچ مزاحمتی برای اهالی كندوان، كل روستا را در معرض دید گردشگران قرار دهد. با این وجود افرادی در روستا به عنوان راهنما هستند كه علاوه بر راهنمایی توریست ها خانه خود را نیز به آن ها نشان می دهند و از این راه درآمدی هر چند اندك كسب می كنند.
همه پوشش ها و زیراندازهای خانه اعم از فرش ها، گلیم ها، پالازها، چهل تكه ها و پرده ها محصول دستان هنرمند زنان روستاست. بیشتر آشپزخانه ها در كندوان، به علت نبودن دودكش و فضای كافی در محوطه داخل خانه ها و برای پرهیز از دود تنور، بیرون كندوها و در دامنه های كوه ساخته شده اند
بیشتر زنان روستای كندوان باسواد هستند و درصد بی سوادان این روستا حتی از تبریز هم كمتر است.

جمع آوری متون، تهیه و تنظیم: رضا فروتن پی