پیام آقای هانیبال یوسف به مناسبت دومین جشنواره هنر

امروز، آینده خلق می شود، هنر در کلیسا به خود رنگ می گیرد، جوششی خستگی ناپذیر شکل گرفته، که به وضوح در میان آثار هنرمندان از سراسر جهان دیده می شود. جنبشی هنری آغاز شده است

روزهایی را به یاد می آورم که هنر در کلیسای ایران کم رنگ بود و موسیقی با همه اهمیتی که در عبادت مسیحی دارد در ضعیف ترین جایگاه ممکن قرار داشت. هنرمند و یا موسیقی­دان متخصصی نیز در کلیسا وجود نداشت. سرودهای روحانی معمولا توسط جماعت خوانده می شد و کشیشانی خوش ذوق تنها خوانندگانی بودند که جماعت را در خواندن سرودهای روحانی رهبری می کردند. گاهی هم جوانانی مشتاق به میدان می آمدند و با حضور پر انرژی و توانایی های خود به موسیقی کلیسا رنگ و بویی تازه می دادند. اما با وجود تلاش خالصانه آن­ها نیز موسیقی از سطح بسیار آماتور و ابتدایی فراتر نمی رفت و کار آن ها محدود به جشن ها و اعیادی چون کریسمس و قیام بود.

با کنکاش در می یابیم که این وضعیت ناشی از جامعه ای بود که در آن زندگی می کردیم. در آن دوران هنر و موسیقی در میان مردم ایران جایگاه خودش را چنانکه باید پیدا نکرده بود. تنها هنر و موسیقی کوچه بازار و مردمی بود که مورد توجه همگان بود و مردم تصویر دیگری از هنر در ذهن نداشتند. آن روزها، روزهایی بود که من به خاطر این­که رشته موسیقی را برای ادامه تحصیل انتخاب کردم، به شدت از سوی خانواده، دوستان و فامیل مورد سرزنش قرار گرفتم. صحبت درباره هنر با دیگران مرا سرخورده می کرد و تصور و شناخت آن­ها از موسیقی مایوس کننده بود!

و اما امروز ...

دنیا به شکل غیر قابل تصوری تغییر کرده! قدرت و نفوذ تکنولوژی از راه اینترنت، ماهواره، سی دی و دی وی دی های صوتی و تصویری، دنیای سینما و موسیقی را به صورتی باور نکردنی وارد زندگی مردم کرده است، و البته به همراه این دو هنر انواع هنرها چون شعر و داستان، رنگ و نور و نقاشی، رقص و بازیگری، عکس و گرافیک به جهانیان عرضه می شود. شناخت مردم از زیبایی، هنر و کیفیت کاملا متحول شده، اگرچه درک از هنر در میان مردم آن طور که باید عمق نیافته و هنوز در سطح یک سرگرمی جذاب باقی مانده، اما با این وجود هنر دوستی رشد کرده و انتظارات مردم را از کیفیت و جذابیت بالا برده است. کلیسا نیز از این دگرگونی جهانی به دور نمانده و بدون شک هنری که در گذشته ارائه می شد، جوابگوی این نسل، با نگاه و سلیقه کاملا متحول و متفاوت نیست. مهمتر از هر چیز امروزه با نسلی از جوانان مواجه هستیم که تحصیل هنر را نه تنها عار نمی دانند بلکه یک امتیاز و افتخار! و این هم از دستاوردهای تغییر نگرش خانواده ها و جامعه، نسبت به هنر ناشی می شود.

بله امروز زمانی است که جوانان ایرانی بیش از هر روزی به هنر روی آورده و با اشتیاق در پی تجربه های هنری هستند. جوانان مسیحی نیز در این کارزار به تلاش و کسب تجربه روی آورده و به خصوص با انگیزه خدمت به خداونشان در این عرصه وارد میدان شده اند. استعدادهای درخشان و بی مانندی در این میان کشف شده که جهت دادن این همه توانایی در مسیر صحیح و پرورش استعدادها در زمینه ای درست، هدفی است که "بنیاد هنر مسیحیان ایران" را بر آن داشت تا این جشنواره را آغاز و با جدیت دنبال نماید.

به لطف پروردگار "جشنواره هنر مسیحیان ایران" پس از گذشت یک سال با تحول و رشدی چشمگیر در کیفیت کار هنرمندان روبرو شده است. آنچه که این جشنواره برای هنرمندان به ارمغان می آورد، آگاهی از استانداردهای جهانی، جهت گیری در مسیر صحیح و تشخیص بهتر از جایگاه واقعی خود در دنیای هنر می باشد. این جشنواره هنرجویان و هنرمندان را در رقابتی سالم به سوی رشد و گسترش توانایی های خود رهنمون می شود.

امروز، آینده خلق می شود، هنر در کلیسا به خود رنگ می گیرد، جوششی خستگی ناپذیر شکل گرفته، که به وضوح در میان آثار هنرمندان از سراسر جهان دیده می شود. جنبشی هنری آغاز شده است که میوه آن خلق زیبایی است! زیبایی به تصویر کشیدن آفریدگار با روح و فکر آفریننده هنرمندان! هنرمندانی که خود هنر دست پروردگار یکتا هستند.